Kerst in Madrid

Wat oorspronkelijk een sprookjeskerst had moeten worden in de Spaanse hoofdstad, draaide voor mij uit in een ware nachtmerrie. Goeie herinneringen aan die plaats zullen niet overheersen in vergelijking met het feit dat mijn bijna 2 durende relatie hier aan een einde is gekomen. Maar goed, ik heb veel tijd kunnen doorbrengen met mijn over-bezorgde vader die er alles aan deed om een glimlach op mijn gezicht te toveren en dat is hem bijzonder goed gelukt. Hij mag dan bij tijd en wijle niet altijd de perfecte family man zijn, hij heeft zich opgesteld als de aangewezen persoon om de eerste liefdesverdriet-shocks op te vangen.

Mijn vader met zijn overdreven "Vandenbroucke-grijns".

24 december waren bij wij uitgenodigd bij Magali en José, vrienden van Betty die elkaar al meer dan 7 jaar niet meer hadden gezien. Wij zijn daar met open armen ontvangen geweest en verwend met lekker eten en cadeautjes (waarvoor we veel te vroeg wakker gemaakt werden door hun 7-jarige dochter die ons wist te zeggen dat de kerstman was langs geweest!!). Vrienden herenigd en iedereen (of toch bijna iedereen) gelukkig!?

De familie waar wij kerstavond hebben doorgebracht.

Een fijne kerstperiode is het voor mij dus niet geweest, maar Nat King Cole zal er mij met zijn 'For Sentimental Reasons' wel door sleuren. Hij zal allicht de enige romantische man zijn waar ik nog in geloof, alleen jammer dat hij 70 jaar te vroeg is geboren.  Perfect kerstgeschenk dus.

Let the Christmas countdown begin!

Het is bijna zover.. Kerstmis staat aan de deur (en dat betekent dat ook de blok stilaan kan beginnen). Mijn plannen voor Kerst zien er dit jaar enigszins anders uit dan wat ik al mijn hele leven gewoon ben. Geen hond versieren met rode sjaaltjes, geen Jezus'ke uit de doos halen en in zijn kribbe leggen om 12u en geen douwe egberts kerstcd de hele avond lang.. Tijd voor verandering en dat komt wanneer mijn papa en zijn Spaanstalige wederhelft zaterdag om 12u landen in Madrid. Ik ga alvast voorop en neem de bus om 7u30 in Valladolid omdat ik graag nog eens zou afspreken met Gloria, een vriendin van Gent die Madrid als Erasmus-bestemming gekozen heeft. Want.. er valt weer heel wat bij te praten onder vriendinnen die elkaar al maanden niet meer gezien hebben! 

Kerst, en zelfs nieuwjaar, zijn de twee feestdagen die ik steeds weer opnieuw met familie vier. Helaas, dit jaar zal ik dat alles moeten missen, en ruil ik een grootstad in voor het kunstmatig maar gezellige haardvuur in de Berkenlaan.. Het is een tijd om bij familie en vrienden te zijn en wanneer ik zeg aan kennissen dat ik hier blijf, kunnen zij mij met moeite begrijpen, want ze wijzen mij telkens op het feit dat je "Kerst  toch met je familie viert" . Maar ik ben ervan overtuigd dat het veel moed vraagt om terug te vertrekken naar Valladolid eenmaal je thuis geweest bent, om hier nog een maand in mijn klein kamertje te blokken, dus vandaar mijn streng-voor-mezelf-besluit om dat alles toch op 1467km afstand van mijn dierbaren te vieren, wat uiteraard niet wil zeggen dat dat met spijt in het hart is. Lieve mama, je eerste kerst zonder "Kind 2", maar weet dat ik jullie erg zal missen! Maar voor ik een al te mistroostige toer op ga, wil ik jullie toch even laten weten dat ik erg uitkijk om mijn papa na drie maanden nog eens te mogen zien. 

Lieve familie & vrienden, ik wens jullie allemaal een welgemeend vrolijk kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar! Niets wijst erop dat de wereld vandaag zal vergaan, dus het ziet ernaar uit dat we elkaar gauw weerzien eind januari/begin februari!! 

Week 14 in Valladolid

Voor ik de finale van deze erasmus belevenis tegemoet ga (dit zijnde de examens..) profiteren wij toch nog even van schone leventje hier in Spanje. Ik stond op het punt om "het warme Spanje" te schrijven toen ik besefte dat we al 19 december zijn! Maar jaa, voor zij die geen idee hebben hoe hoog de temperaturen slaan, het is momenteel 11 graden, going to 13 graden dit weekend. (Hoor ik daar iemand denken dat het al gesneeuwd heeft in België???) 

Bueno, de update van de laatste weken ziet er als volgt uit: kwestie van eens af te wisselen en niet telkens van feestje naar feestje te kuieren, werd er voor de verandering eens een uitstapje naar de schaatspiste georganiseerd. Ik moet hierbij vermelden dat dit evenement niet zo populair was onder de erasmussers aangezien er velen nog nooit in hun leven een schaatspiste gezien, laat staan betreden hebben. Vooral opvallend onder de "sukkelaars" op ijs waren de Brazilianen. Maar met een helm en twee ondersteunende vrienden wisten zij zich geweldig goed te bewegen op onbekend en glad terrein.

Vervolgens, toen de meerderheid van de studenten van Valladolid zich in Salamanca begaf om het 'vervroegd nieuwjaar' te vieren (aangezien ze - ocharme - moeten leren rond nieuwjaar, organiseren ze daar een vervroegd nieuwjaar voor de studenten zodat ze toch eens goed kunnen uitzetten). Maar net dáár maakte mijn moeder een slimme opmerking: "als spanjaarden een reden hebben om te vieren, dan doen ze dat ook, dus ze zullen op 31 december niet minder lang uitgaan omdat ze al eens een 'nieuwjaar' hebben gehad op 13 december".. Anyway, Valladolid liep figuurlijk leeg, dus besloten Deborah en ik om er eentje onder ons tweetjes te gaan drinken aan de Plaza Mayor. Daarover gesproken, deze heeft een extreme makeover gekregen, zoals jullie hieronder kunnen zien. Ze mogen dan geen echte kerstboom in Brussel hebben, wij hebben er op de Plaza Mayor toch maar mooi 4 staan! 

Afgelopen zondag was Victoria, onze Koreaanse kotgenote, jarig. In Korea wordt Victoria 22 jaar oud, terwijl dat volgens ons systeem gewoon 21 jaar is. Dixit internet: De leeftijdsaanduiding gaat in Zuid-Korea anders dan in Nederland. In Zuid-Korea ben je 1 jaar oud als je geboren wordt. Daar tellen ze vervolgens bij elk begin van een nieuw jaar, een jaartje bij. 

Mauricia en ik waren uitgenodigd om samen met haar en een andere Koreaanse vriendin te gaan eten in het Chinees restaurant van haar vriend. Laatstgenoemde stond al enkele uren voor ons te koken en om 17u (dat is hier lunch) werden wij op ons wenken bediend! 

Mauricia & Victoria

Met Perla, een Koreaanse vriendin van Victoria

Haar verjaardagstaart werd voorzien van de cijfers '22' en '1'.. 

Let me introduce..

Een beetje te laat misschien, na 3 maand in Valladolid te vertoeven, maar hier heb ik uiteindelijk een groepsfoto met mijn sympathieke kotgenotes. Helemaal links staat Mauricia, afkomstig van Frankrijk (Bretagne). Met haar kan ik het bijzonder goed vinden. Ze studeert een mix van economie, recht, journalistiek en talen.. (iets wat ze beter in België ook zouden introduceren). Helaas, een poging om mijn Frans te oefenen is grandioos mislukt, want het was een combinatie van Franse vocabulaire met Spaanse werkwoordsvervoegingen.. We hebben wijselijk afgesproken om het bij Spaans te houden.. 

In het midden staat Ga Young (haar Engelse naam is Victoria), afkomstig uit het Zuid-Koreaanse Seoel. Net zoals mij studeert ze al 2 jaar Spaans. Aangezien zij maar 2 vakken volgt aan de unief, heeft zij plenty of time om te reizen.. Want haar significatie van 'afstand' is niet zozeer gelijk aan die van ons.. Ze heeft al heel Europa rondgereisd (en niet gezeverd, ze heeft al meer gezien dan mij!!). Momenteel  vertoeft zij in het mooie Zwitserland en hebben Mauricia en ik het kot voor ons alleen. Binnenkort is ze van plan om Nieuwjaar in Parijs te vieren. Goede keuze, niet?? :)

De bewoners van het vierde verdiep

Gelik d'échte??

Hoewel de meeste erasmussers een reisje planden naar het zuiden van Spanje, gingen Simon en ik de tegenovergestelde richting in met wat een reis van 8uur zou worden op de bus naar Santiago de Compostela, gelegen in het kouwelijke en vooral regenachtige Galicia. Helaas, de tijd en de middelen ontbraken ons om de hele reis te voet te maken, hoewel we van veel pelgrims te horen kregen dat het een buitengewone ervaring is. Misschien over een paar jaar, gelik d' échte? :)

Donderdag 6 december kwamen Simon en ik elkaar tegen op het busstation. Hij had een 6 uur durende rit vanuit Salamanca, ik deed er 2uurtjes langer over vanuit Valladolid. Maar om 22u zagen wij elkaar terug na ongeveer 2 maand! We zochten de weg naar ons jeugdhotel 'Roots & Boots', met een stadsplan dat al helemaal doorweekt was van de regen. Op enkele bedelaars na was er niemand die onze weg kruiste, dus van een nachtleven heeft deze stad nog niet gehoord.. Moe..van een hele dag niets te doen.. kropen we maar vroeg in ons bed om de volgende dag Santiago de Compostela bij klaarlichte dag te bezoeken.

La Catedral - Plaza Obradoiro

La Catedral - Plaza Obradoiro

De immense kathedraal stond natuurlijk het eerst op ons lijstje. En hoewel we de camino niet zelf afgelegd hadden (mijn schoenen zagen er wel zo uit..), woonden we toch een mis voor de pelgrims bij. Hierbij werden alle pelgrims afgeroepen die deze vrijdag aankwamen in Santiago.. (en het waren er bijzonder veel!) Een grappige anekdote trouwens, nu ik toch spreek over bedevaarders:

Yves, een verpleger uit Bordeaux, sliep voor 1 nacht bij ons op de kamer voor hij zijn tocht verder zette. Hij wist ons te vertellen dat hij de 'camino' voor de tweede keer aflegde. Toen Simon hem vroeg of hij de weg uit religieuze overwegingen aflegde, zei hij dat een vriend hem enkele jaren geleden aanraadde om te voet naar Santiago te komen omdat zijn leven niet meer liep zoals hij het wilde. "Cliché" hoor ik jullie nu denken, maar Yves heeft een lief gevonden en een huis gekocht eenmaal terug in Bordeaux. Dus, voor zij die niet aan een lief geraken, of niet weten wat te doen in de toekomst: ALLEN NAAR SANTIAGO!! Hij heeft diezelfde zaterdag zelfs nog facebook aangemaakt om in contact te blijven met de bedevaarders die hij op zijn weg leerde kennen! Way to go, men zegt dat je de 'camino' nooit alleen aflegt! ;-)

Verder bezochten we enkele musea (Simon leek meer interesse te tonen in het ontleden van de Gallicische taal dan in de eigenlijke uitleg die we lazen in de musea..), parken en we lieten ons verloren lopen door de talloze gezellige straatjes.. Om niet te vergeten dat ik (met mijn reputatie als kitsch-liefhebster) zaterdagochtend toch wel de antiekmarkt wou zien! En om ons HELEMAAL in te dompelen in het de cultuur van Galicia, aten we die avond 'Pulpo a la feria' (inktvis dus). 

Natuurlijk ook een manier om aandacht van de vrouwen te krijgen.. 

Plaza Obradoiro

La Catedral

Tenslotte werd ik vriendelijk gevraagd een kaarsje aan te steken voor mijn familie en vrienden.. Het is wat je 'kaarsjes' noemt natuurlijk.. Ik had niet verwacht dat het elektrische vlammetjes zouden zijn, maar je moet weten dat de kerk in de 10de eeuw afgebrand is, dus ik denk dat ze dat niet graag nog eens zien gebeuren.. Het is hen vergeven..zolang het kaarsje mij maar:

Goede examens zal brengen
&
Clichématig mijn familie en vrienden beschermt

Dit gezegd zijnde, kan ik afsluiten door jullie te wijzen op het feit dat Santiago de Compostela een zeer kleine, maar uiterst gezellige en sfeervolle stad is. (Simon, we kunnen weer een stad van ons lijstje schrappen he!) Het was dan wel geen exotische bestemming, maar het was de 8uur durende busreis zeker waard! 

En zo.. mijn tripjes in Spanje zitten er helaas op.. Vanaf nu wordt het menens: blokken en taken schrijven. (Oeps, ik was even vergeten dat ik 22 december nog kerstmis zal vieren in Madrid, samen met mijn padre..) 

De Brabançonne en matrozen..

Hoewel de presentaties, taken en testen ons rond de oren vliegen, neem ik toch even tijd om mijn frustratie te lossen door te schrijven op mijn blog. Want hoe je het ook draait of keert, alles wat je in je agenda plaatst om die dag te doen, wordt gegarandeerd een paar dagen verschoven omdat proffen zich niet aan hun afspraken kunnen houden.. En voor punctuele Belgische studentes zorgt dat voor veel chaos en uiteindelijk ontreddering. 

Dit gezegd zijnde keer ik een week terug in de tijd. Donderdag kwamen er enkele vriendinnen pannenkoeken eten op ons kot (dat was trouwens een waar spektakel voor mijn Koreaanse kotgenote, die dat nog NOOIT had gegeten!! :O ) en nadien zongen we elkaars volksliederen mee. 'T is dat er bij ons wat verwarring ontstond toen ze vroegen of heel België de Brabançonne in het Nederlands meezong.. 

Vlnr. Ik, Mauricia (kotgenote), Joke, Deborah, Sarah, Anne-Sophie

Op vrijdag 30 november waren wij vriendelijk uitgenodigd op Beau haar kot om haar verjaardag te vieren met lekkere tapas en sangría. Thema: de zee of Hawaï. Met als resultaat: veel meisjes in bloemetjes, veel piraten en veel matrozen. Omdat nachtlawaai hier zeer streng beboet wordt, begaven wij ons na 12u allemaal naar buiten om haar verjaardag elders verder te vieren. 

Vlnr. Anne-Sophie, Beau, Deborah, ik..

Donderdag 6 en vrijdag 7 december zijn wij verlost van universitaire verplichtingen aangezien ze hier dan de "Día de la Consitución" (de goedkeuring van de grondwet) vieren. Ik heb samen met Simon een reisje naar Santiago de Compostela gepland (Nee, we gaan niet te voet!!!). Maar meer hierover volgt later! ;-) 

"A dog is the only thing on earth that loves you more than he loves himself."

Alweer geen nieuwtje, maar voor zij die mijn mama kennen weten dat ze wel vaker aan 'multitasken' doet.. Zo praat ze altijd met mij als ze de opkuis doet, de was plooit of strijkt. Maar gisteren stond ik ostentatief op de grond terwijl ze haar aan het ontschminken was in de badkamer. Ik was dus al enkele minuten naar het plafond van de slaapkamer aan het staren, toen plots.. mijn Muntje boven de ipad kwam staan! Daar was mijn lieve en trouwe hond die reageerde op mijn stem! Een hond, dat wordt hier door vele Erasmussers gemist! Want waar je hond is, daar is je thuis! Dat hebben meerdere mensen in de geschiedenis al bevestigd. 

“All his life he tried to be a good person. Many times, however, he failed. For after all, he was only human. He wasn't a dog.” 

― Charles M. Schulz

“Dogs never bite me. Just humans.” 

― Marilyn Monroe

“If a dog will not come to you after having looked you in the face, you should go home and examine your conscience.” 

― Woodrow Wilson

“The better I get to know men, the more I find myself loving dogs.” 

― Charles de Gaulle

“I have found that when you are deeply troubled, there are things you get from the silent devoted companionship of a dog that you can get from no other source.” 

― Doris Day

Er zijn min of meer drie wijnen in de wereld: witte, rode en rosé

14 oktober, 11u: Ik zit in de gang van de Unief, wachtend op een les die uiteindelijk niet doorging wegens een stakende prof terwijl Katrien en Elene zenuwachtig naar het 'Departure' bord in Charleroi staren. Vliegen ze of vliegen ze niet? Ik zit anderzijds ook zenuwachtig op een sms te wachten dat zal bevestigen of ze al dan niet de lucht in zullen gaan op deze uiterst chaotische dag. Want in België besloten de NMBS en 'De Lijn' te staken (wat had je dan gedacht??), maar over heel Spanje lag zowat het dagelijkse leven stil.  Het leek even of Katrien haar aftelkalender voor niets gemaakt was. Ik telde af van 67 keer slapen tot 1 keer slapen, maar haar laatste post-it was misschien enkel en alleen een illusie.. 

Maar dan! Eindelijk die sms dat ze goed en wel op het vliegtuig zaten op weg naar Castilla y León!  Indien hun vlucht van woensdag 14 november afgelast werd, zouden ze hier ten vroegste vrijdag 16 november aankomen, wat een citytrip naar Madrid van 2 dagen niet mogelijk maakte. Maar onze uitstap naar Madrid kon zonder probleem doorgaan en ik zou mijn 2  goeie vriendinnen toch iets langer dan 2 dagen zien! ;-)

14/11: HUELGA GENERAL (staking)

Woensdag en donderdag werden Katrien en Elene de stad in gesleurd en voorzien van tapas en wijn. (Way to go, Elene heeft meer wijn dan bier gedronken!!)  En terwijl ik donderdag naar mijn lessen ging, zaten zij te prutsen op mijn laptop in de gang van de unief, met schrik dat er Spaanse proffen tegen hen zouden beginnen praten (Eentje begon zelfs te zingen en was verwonderd dat we niet meezongen..).

Vrijdag en zaterdag hadden we een citytrip naar Madrid gepland. De kans zat er weliswaar in dat wij nooit in Madrid zouden geraken, dus besloten we te wachten met het boeken van ons jeugdhotel tot we wisten dat de staking ons niets zou verhinderen. De jeugdherberg was, laat ik maar zeggen, écht iets voor meisjes! Schmink-tafels en haardrogers zijn tegenwoordig geen overbodige luxe meer zo blijkt (het is dat wij ons zo veel schminken hé! ;-) ).

Aan de entree van ons jeugdhotel (Een échte aanrader trouwens!)

Zo zag onze kamer eruit! 

Plaza Mayor

Nadat we ons gesetteld hadden in onze luxueuze suite gingen we op zoek naar eten, postkaartjes, een magneetje voor Katrien, de Plaza Mayor en de wijk 'Sol', die ook wel het hart van de stad genoemd wordt. Maar ons grootste avontuur van die dag was onze zoektocht naar Picasso's 'Guernica' in het museum van Reina Sofía. Meerdere uren rondlopen in dat museum leverde gekke foto's op, verontwaardiging omdat we Roy Lichtenstein's werk niet vonden, hoogtevrees in de glazen liften en verloren gelopen zielen uiteraard (ik verwijs naar mezelf).. :-)

Reina Sofía

Reina Sofía - De lift! ;)

Reina Sofía.. Heeft geen commentaar nodig denk ik? :p

Parque del Retiro

Parque del Retiro - Palacio del Cristal

DAG 2 IN MADRID: Iets regenachtiger dan verwacht, wat ervoor zorgde dat wij konden schuilen in het koninklijk paleis na lang aanschuiven natuurlijk. Geen Versailles, tegen mijn verwachtingen in (ik ben te veel gewoon!) maar een paleis met kitsch, strenge bewaking, en een typische Spaanse stijl. Vervolgens bezochten we de Kathedraal en de Starbucks voor een warme tas koffie! :-) Rond 20 uur hebben we onze citytrip afgesloten en keerden we uitgeput met de bus terug richting Valladolid. Eenmaal aangekomen om 23u begaven we ons rechtstreeks naar de 'Guijuelito', ook wel gekend als de tapas- en wijnbar waar alles aan 1 euro verkrijgbaar is! Te zien aan het aantal foto's die getrokken zijn in deze bar, hoeven jullie niet verwonderd te zijn dat de jongen achter de bar mij intussen al kent.. Teken dat het tijd is om een andere bar te zoeken?? 

Opera

Palacio Real: Wachten in de rij .. 

La Catedral

Palacio Real

Zondag 18 november mocht ik alweer afscheid nemen van mijn Ternatse schoolvriendinnen.. Besluit van deze 4 dagen? ON-VER-GE-TE-LIJK! Het was weer voorbij voor ik het wist, maar de herinneringen zijn des te mooier! Het waren dagen waarin ik nog nooit zoveel gelachen heb met uitspraken van Elene (zie de titel van dit bericht), het was de eerste citytrip waar ik eindelijk begreep hoe ik de metro moet nemen en het waren evenals educatieve dagen voor Katrien en Elene die hun Jommekesspaans bijgeschaafd hebben.. Amigas, we zien elkaar gauw weer, bedankt voor de visite en de leuke momenten en bedankt voor de chocolade die veel te snel op was...

Ons ontbijt voor 2 euro! ;)

Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering.

Salvador Dali