"A dog is the only thing on earth that loves you more than he loves himself."

Alweer geen nieuwtje, maar voor zij die mijn mama kennen weten dat ze wel vaker aan 'multitasken' doet.. Zo praat ze altijd met mij als ze de opkuis doet, de was plooit of strijkt. Maar gisteren stond ik ostentatief op de grond terwijl ze haar aan het ontschminken was in de badkamer. Ik was dus al enkele minuten naar het plafond van de slaapkamer aan het staren, toen plots.. mijn Muntje boven de ipad kwam staan! Daar was mijn lieve en trouwe hond die reageerde op mijn stem! Een hond, dat wordt hier door vele Erasmussers gemist! Want waar je hond is, daar is je thuis! Dat hebben meerdere mensen in de geschiedenis al bevestigd. 

“All his life he tried to be a good person. Many times, however, he failed. For after all, he was only human. He wasn't a dog.” 

― Charles M. Schulz

“Dogs never bite me. Just humans.” 

― Marilyn Monroe

“If a dog will not come to you after having looked you in the face, you should go home and examine your conscience.” 

― Woodrow Wilson

“The better I get to know men, the more I find myself loving dogs.” 

― Charles de Gaulle

“I have found that when you are deeply troubled, there are things you get from the silent devoted companionship of a dog that you can get from no other source.” 

― Doris Day

Er zijn min of meer drie wijnen in de wereld: witte, rode en rosé

14 oktober, 11u: Ik zit in de gang van de Unief, wachtend op een les die uiteindelijk niet doorging wegens een stakende prof terwijl Katrien en Elene zenuwachtig naar het 'Departure' bord in Charleroi staren. Vliegen ze of vliegen ze niet? Ik zit anderzijds ook zenuwachtig op een sms te wachten dat zal bevestigen of ze al dan niet de lucht in zullen gaan op deze uiterst chaotische dag. Want in België besloten de NMBS en 'De Lijn' te staken (wat had je dan gedacht??), maar over heel Spanje lag zowat het dagelijkse leven stil.  Het leek even of Katrien haar aftelkalender voor niets gemaakt was. Ik telde af van 67 keer slapen tot 1 keer slapen, maar haar laatste post-it was misschien enkel en alleen een illusie.. 

Maar dan! Eindelijk die sms dat ze goed en wel op het vliegtuig zaten op weg naar Castilla y León!  Indien hun vlucht van woensdag 14 november afgelast werd, zouden ze hier ten vroegste vrijdag 16 november aankomen, wat een citytrip naar Madrid van 2 dagen niet mogelijk maakte. Maar onze uitstap naar Madrid kon zonder probleem doorgaan en ik zou mijn 2  goeie vriendinnen toch iets langer dan 2 dagen zien! ;-)

14/11: HUELGA GENERAL (staking)

Woensdag en donderdag werden Katrien en Elene de stad in gesleurd en voorzien van tapas en wijn. (Way to go, Elene heeft meer wijn dan bier gedronken!!)  En terwijl ik donderdag naar mijn lessen ging, zaten zij te prutsen op mijn laptop in de gang van de unief, met schrik dat er Spaanse proffen tegen hen zouden beginnen praten (Eentje begon zelfs te zingen en was verwonderd dat we niet meezongen..).

Vrijdag en zaterdag hadden we een citytrip naar Madrid gepland. De kans zat er weliswaar in dat wij nooit in Madrid zouden geraken, dus besloten we te wachten met het boeken van ons jeugdhotel tot we wisten dat de staking ons niets zou verhinderen. De jeugdherberg was, laat ik maar zeggen, écht iets voor meisjes! Schmink-tafels en haardrogers zijn tegenwoordig geen overbodige luxe meer zo blijkt (het is dat wij ons zo veel schminken hé! ;-) ).

Aan de entree van ons jeugdhotel (Een échte aanrader trouwens!)

Zo zag onze kamer eruit! 

Plaza Mayor

Nadat we ons gesetteld hadden in onze luxueuze suite gingen we op zoek naar eten, postkaartjes, een magneetje voor Katrien, de Plaza Mayor en de wijk 'Sol', die ook wel het hart van de stad genoemd wordt. Maar ons grootste avontuur van die dag was onze zoektocht naar Picasso's 'Guernica' in het museum van Reina Sofía. Meerdere uren rondlopen in dat museum leverde gekke foto's op, verontwaardiging omdat we Roy Lichtenstein's werk niet vonden, hoogtevrees in de glazen liften en verloren gelopen zielen uiteraard (ik verwijs naar mezelf).. :-)

Reina Sofía

Reina Sofía - De lift! ;)

Reina Sofía.. Heeft geen commentaar nodig denk ik? :p

Parque del Retiro

Parque del Retiro - Palacio del Cristal

DAG 2 IN MADRID: Iets regenachtiger dan verwacht, wat ervoor zorgde dat wij konden schuilen in het koninklijk paleis na lang aanschuiven natuurlijk. Geen Versailles, tegen mijn verwachtingen in (ik ben te veel gewoon!) maar een paleis met kitsch, strenge bewaking, en een typische Spaanse stijl. Vervolgens bezochten we de Kathedraal en de Starbucks voor een warme tas koffie! :-) Rond 20 uur hebben we onze citytrip afgesloten en keerden we uitgeput met de bus terug richting Valladolid. Eenmaal aangekomen om 23u begaven we ons rechtstreeks naar de 'Guijuelito', ook wel gekend als de tapas- en wijnbar waar alles aan 1 euro verkrijgbaar is! Te zien aan het aantal foto's die getrokken zijn in deze bar, hoeven jullie niet verwonderd te zijn dat de jongen achter de bar mij intussen al kent.. Teken dat het tijd is om een andere bar te zoeken?? 

Opera

Palacio Real: Wachten in de rij .. 

La Catedral

Palacio Real

Zondag 18 november mocht ik alweer afscheid nemen van mijn Ternatse schoolvriendinnen.. Besluit van deze 4 dagen? ON-VER-GE-TE-LIJK! Het was weer voorbij voor ik het wist, maar de herinneringen zijn des te mooier! Het waren dagen waarin ik nog nooit zoveel gelachen heb met uitspraken van Elene (zie de titel van dit bericht), het was de eerste citytrip waar ik eindelijk begreep hoe ik de metro moet nemen en het waren evenals educatieve dagen voor Katrien en Elene die hun Jommekesspaans bijgeschaafd hebben.. Amigas, we zien elkaar gauw weer, bedankt voor de visite en de leuke momenten en bedankt voor de chocolade die veel te snel op was...

Ons ontbijt voor 2 euro! ;)

Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering.

Salvador Dali

Lichtjes aan, internet uit

Dit jaar beschik ik niet over een kerstboom, noch cadeautjes om eronder te leggen. En wat is kerstmis nu zonder bijpassende versiering?? :( Mijn Franse kotgenote, Mauricia, heeft mij echter wel al gevraagd of we samen een (echte!!) kerstboom zouden kopen, maar naar gewoonte wachten we daar het best mee tot na Sinterklaas... die hier niet eens passeert!

Ik ben dus naar de 'casa' gegaan om mijn kot al wat in de sfeer te brengen.. En hieronder zien jullie het resultaat. Ik moet toegeven, het studeren is aangenamer geworden sindsdien. En net wanneer ik een gezellig kot heb om in te vertoeven, krijgen we te maken met internet problemen! Ik breng momenteel mijn namiddagen door op de unief, waar de wifi het van tijd tot tijd ook eens laat afweten. "This is Spain", zei een Spaanse studente tegen mij toen ik mijn verhaal deed.. 

(Toch nog even laten weten dat Elene en Katrien hier geraakt zijn op woensdag 14 oktober, ondanks een heuse staking in Valladolid. Zij die over Facebook beschikken waren hiervan al op de hoogte waarschijnlijk. Van zodra de internet maatschappij mij weer gunstig gezind is, zal er op mijn blog een uitgebreid verslag verschijnen! )

Happy Pepero Day everyone!

11 november. Een sombere dag voor de Europeaan, maar niet zo somber voor mijn Zuid-Koreaanse kotgenote. (Ja, zij is trouwens nieuw hier in de Calle del Doctor Fleming 24, want onze Mexicaanse kotgenoot is verhuisd naar Valencia.) Toen ik ijverig zat te studeren op mijn kamer hoorde ik Victoria, want zo heet ze, samen met een vriendin iets klaarmaken in de keuken. Toen ik uit nieuwsgierigheid een kijkje ging nemen waren de 2 meisjes "pepero's" aan het maken. Want hoe somer 11 november voor ons ook is, voor deze meisjes is het, jawel.. VALENTIJN! 

Internet helpt mij met de definitie:"Pepero" is a cookie stick, dipped in chocolate, manufactured by Lotte Confectionery in South Korea since 1983. Pepero Day is somewhat similar to Valentine’s Day and is held on 11th of November, since the date “11-11” resembles four sticks of Pepero.

Voila, ik heb alweer iets bijgeleerd, jullie ook, maar ik heb ze wel kunnen proeven HAHA !! :D

Elegy written... for my boots

Het moment is aangebroken! Na wel liefst 4 jaar in het bezit geweest te zijn van mijn trouwe Makro-botten van 30 euro, was ik genoodzaakt om eens een nieuw paar botten aan te schaffen. U kunt het zien, ze hebben mij 4 jaar een trouwe dienst bewezen. Ik moet u niet vertellen dat ik hen met pijn in het hart enkel nog kan gebruiken om op skivakantie te gaan of te wandelen op de Koppenberg. Want vanaf nu zijn het mijn 'tjolie botten' (Iets wat mijn mama mij al een heel jaar opdrong, maar toch kreeg ik het niet over mijn hart om hen op te sluiten in de kast van de garage tussen ander versleten schoeisel).

Ik vind geen andere manier om te zeggen dat jullie er niet echt meer 'fatsoenlijk' uitzien. Ook de schoenmaker zag er vorig jaar geen nut meer in om jullie nog een 2de leven te geven.. Mijn kleedjes of rokjes verliezen hun charme wanneer ik deze combineer met botten die hoogstwaarschijnlijk al meer landen hebben mogen betreden dan mijn gemiddelde andere schoen (beschouw het als een eer!).  Liefste botten, gisteren vond ik in de ZARA een nieuw exemplaar voor 40 euro meer dan wat jullie mijn moeder gekost hebben. Ik zou zeggen, het ga jullie goed en bedankt voor die 4 jaar durende loyaliteit.

De Schone Wolken.. (Deel 2)

Beter te laat dan nooit, maar hieronder zien jullie het resultaat van mijn mama haar bewondering. 

De streek van 'de schone wolken'..

"Doe maar al je lichten uit ;) ", zegt mama 5 minuten voor aankomst aan mijn kot op Skype. Je ziet het, die multimedia zorgt ervoor dat je nergens tijd mee verliest! Deze keer niet zo'n emotioneel weerzien (enkel de hond was behoorlijk sprakeloos),  want mijn bezoek was doodmoe van...een hele dag in de auto te zitten! Dat zal wel als je zo'n 1467 km achter de rug hebt. In tegenstelling tot mijn gezinsleden heb ik wel enorm genoten van de korte rit naar ons landelijk logement in Santibañez de Valcorba, want voor mij was het bijna 2 maand geleden dat ik nog eens rondgereden werd! :) Het zijn die kleine dingen die een erasmus student moet missen hé.. 

Om 12u 's nachts werd er nog gekookt in onze 'Casa Rural'- want zo werd ons gezellig logement gedoopt- maar dat is naar Spaanse normen niet zo abnormaal. En ik moet toegeven, uiteraard heb ik Pat zijn kookkunsten gemist! Vervolgens, naar familiale gewoonte, bespraken we aan tafel wat er de volgende dagen op de planning staat met als resultaat:

• Donderdag bezoeken we het kasteel van Peñafiel en Valladolid
• Vrijdag gaan we naar het kasteel van Coca en bezoeken we Segovia
• Zaterdag houden we vrij voor een bezoek aan Salamanca

De gezinsleden hun ondervindingen met Spanje waren laat ik maar zeggen verrassend.. Pat was gedesillusioneerd na zijn eerste kennismaking met de musea en restaurants, want ook al zie je op iedere straat een hond, deze worden jammer genoeg niet overal met open armen ontvangen. Arme Munt, door iedere Spanjaard geadoreerd, maar nergens welkom. Heleen, die dacht dat ze hier eens goed zou kunnen eten, was telkens weer ontgoocheld door de Spaanse keuken. Maar de streek is dan weer gekend om zijn wijn en niet om zijn gastronomie. En ons mama, die nooit een meter van haar blackberry weg te slaan is, liep de hele dagen foto's te trekken van 'de schone wolken' in de hoop dat er toch één goeie foto bij zat om op haar achtergrond te zetten. Ondanks haar uitspraak "zo'n schone wolken dat er hier zijn!", heeft ze toch gekozen voor een foto van mijn zus en mij om de komende maanden naar te kijken.. :) En mijn ondervindingen met mijn bezoek? Ik voel mij uiteraard vereerd dat mijn gezin er 1467 km voor over had om mij te kunnen zien; ik weet terug hoe het voelt om lieflijke knuffels van de mama te krijgen; ik herinner mij terug wat stress precies inhoudt, want dat hebben ze zeker niet achtergelaten in België en ik vond het gezellig om tegen iemand aan te kruipen voor het warme haardvuur. Kortom, een onvergetelijke 3-daagse met la familia!

Geschenkje bij aankomst.. Het was Halloween after all!

DAG 1: Pat voor een bodega (wijnkelder) in Peñafiel

DAG 1: Castillo de Pañafiel

DAG 1:  Plaza Mayor - Valladolid

 DAG 1:  Plaza Mayor - Valladolid: La familia! 

DAG 1: Uiteraard mochten we dit niet overslaan! Lekkere wijn voor maar 1 euro in Guijuelito! :) Wij content! (Bon, ik toch want ik ben de enige die lacht op deze foto..)

Muntje die weer geen meter van mijn bed reikte..

Zo gaat ons mama op reis.. Maar ze ziet er toch altijd goed uit! ;)

DAG 2: Kasteel van Coca

DAG 2: Kasteel van Coca

DAG 2:  Segovia

DAG 2: Segovia:  La madre.. met haar Blackberry..

DAG 2: Segovia

DAG 2: Segovia

DAG 2: Segovia

DAG 2: Segovia

DAG 2:  Segovia

DAG 2:  Segovia

DAG 2:  Segovia

DAG 3:  Salamanca