Het is bijna zover.. Kerstmis staat aan de deur (en dat betekent dat ook de blok stilaan kan beginnen). Mijn plannen voor Kerst zien er dit jaar enigszins anders uit dan wat ik al mijn hele leven gewoon ben. Geen hond versieren met rode sjaaltjes, geen Jezus'ke uit de doos halen en in zijn kribbe leggen om 12u en geen douwe egberts kerstcd de hele avond lang.. Tijd voor verandering en dat komt wanneer mijn papa en zijn Spaanstalige wederhelft zaterdag om 12u landen in Madrid. Ik ga alvast voorop en neem de bus om 7u30 in Valladolid omdat ik graag nog eens zou afspreken met Gloria, een vriendin van Gent die Madrid als Erasmus-bestemming gekozen heeft. Want.. er valt weer heel wat bij te praten onder vriendinnen die elkaar al maanden niet meer gezien hebben!
Kerst, en zelfs nieuwjaar, zijn de twee feestdagen die ik steeds weer opnieuw met familie vier. Helaas, dit jaar zal ik dat alles moeten missen, en ruil ik een grootstad in voor het kunstmatig maar gezellige haardvuur in de Berkenlaan.. Het is een tijd om bij familie en vrienden te zijn en wanneer ik zeg aan kennissen dat ik hier blijf, kunnen zij mij met moeite begrijpen, want ze wijzen mij telkens op het feit dat je "Kerst toch met je familie viert" . Maar ik ben ervan overtuigd dat het veel moed vraagt om terug te vertrekken naar Valladolid eenmaal je thuis geweest bent, om hier nog een maand in mijn klein kamertje te blokken, dus vandaar mijn streng-voor-mezelf-besluit om dat alles toch op 1467km afstand van mijn dierbaren te vieren, wat uiteraard niet wil zeggen dat dat met spijt in het hart is. Lieve mama, je eerste kerst zonder "Kind 2", maar weet dat ik jullie erg zal missen! Maar voor ik een al te mistroostige toer op ga, wil ik jullie toch even laten weten dat ik erg uitkijk om mijn papa na drie maanden nog eens te mogen zien.
Kerst, en zelfs nieuwjaar, zijn de twee feestdagen die ik steeds weer opnieuw met familie vier. Helaas, dit jaar zal ik dat alles moeten missen, en ruil ik een grootstad in voor het kunstmatig maar gezellige haardvuur in de Berkenlaan.. Het is een tijd om bij familie en vrienden te zijn en wanneer ik zeg aan kennissen dat ik hier blijf, kunnen zij mij met moeite begrijpen, want ze wijzen mij telkens op het feit dat je "Kerst toch met je familie viert" . Maar ik ben ervan overtuigd dat het veel moed vraagt om terug te vertrekken naar Valladolid eenmaal je thuis geweest bent, om hier nog een maand in mijn klein kamertje te blokken, dus vandaar mijn streng-voor-mezelf-besluit om dat alles toch op 1467km afstand van mijn dierbaren te vieren, wat uiteraard niet wil zeggen dat dat met spijt in het hart is. Lieve mama, je eerste kerst zonder "Kind 2", maar weet dat ik jullie erg zal missen! Maar voor ik een al te mistroostige toer op ga, wil ik jullie toch even laten weten dat ik erg uitkijk om mijn papa na drie maanden nog eens te mogen zien.
Lieve familie & vrienden, ik wens jullie allemaal een welgemeend vrolijk kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar! Niets wijst erop dat de wereld vandaag zal vergaan, dus het ziet ernaar uit dat we elkaar gauw weerzien eind januari/begin februari!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten