Veel tijd om te mijmeren over eenzaamheid heb ik nog niet gehad! 'S morgens wandel ik door de stad achter mijn gazet, 's middags vergezel ik mijn sympathieke kotgenoot Jaime aan tafel om samen te eten en te praten over alle cultuurverschillen (hij komt uit Mexico en kijkt enorm op naar Vlamingen omdat ze doodgewoon meer dan 1 taal kunnen spreken!!) en 's avonds is het tijd om mijn familiale banden te onderhouden via de moderne communicatiewegen.
Niet alleen is er de uitvinding van Zuckerberg die ervoor zorgt dat ik met mijn vrienden kan chatten, maar er is ook nog eens Skype en 'face time'. Dat laatste is alleen voor Apple gebruikers helaas. Na veel oefensessies in België met mijn mama (zij achter haar bureau, ik in de living) waren we er helemaal klaar voor!
In Ternat sta ik ostentatief op tafel terwijl ze aan het eten zijn. Dixit mama 'We gaan u meer zien op die manier dan dat ge hier echt zou zijn.' (Ik hoop ten zeerste dat dit zal veranderen als ik terug ben)
Allemaal leuk en wel dus, die technologische snufjes, maar ik ben toch liever omringd door mensen in plaats van enkel en alleen mijn computer.
En wouter hou ik gezelschap terwijl hij aan het koken is.. Een live kookprogramma, want Jeroen Meus zenden ze hier niet uit!
Voor mijn lieve oma heb ik een Spaanse sim-kaart gekocht, zodat ze mij zo lang kan bellen als ze zelf wil. Want helaas, niet in het bezit zijnde van een computer is de gsm haar enige middel om mij te horen.
Liefs,
Astrid

Geen opmerkingen:
Een reactie posten