Het is zover mijn best lezer, vandaag zit ik precies 1 maand in Valladolid. Desalniettemin lijken er nog maar een paar weken versteken te zijn. Symptomen van heimwee? Ja, af en toe wanneer ik 'skype' met mijn dierbaren. Als ik mijn familie bij elkaar zie en als ze lekkere dingen klaarmaken bijvoorbeeld (die ze dan preus voor mijn neus tentoonstellen). Als ik mijn vriendinnen zie die, naar wekelijkse gewoonte in Gent, bij elkaar komen om samen te eten.. En uiteraard mijn lief Muntje, die mij wel hoort als ik haar naam roep, maar mij niet kan zien..
Een moment waar ik steeds naar uitkijk is het krijgen van brieven. Als iemand zegt 'de brief is verstuurd', dan kijk ik iedere dag bij het terugkomen van mijn les door het gleufje van de brievenbus en wacht vol ongeduld tot de 'cartero' mij nieuws bezorgt uit het verre België. Want toegegeven, brieven krijgen heeft toch net dat ietsje meer dan een e-mail! Ik had het al eerder moeten doen, maar voor zij die mij alsnog willen verheugen met een briefje (hint hint):
Astrid Vandenbroucke
Calle del Doctor Fleming 24, 4I
47011 Valladolid
SPAIN
Voorts vul ik mijn vrije tijd met de was en de plas.. Dat bezorgt mij overigens de schrik van mijn leven omdat ik die moet ophangen terwijl ik uit mijn raam hang. Nochtans vrees niet voor mijn eigen leven, maar wel voor mijn kledingstukken. Met als resultaat: de minder mooie hang ik buiten, de kostbare kleren hang ik over mijn kast.. Een blik naar beneden (ik zit op de 4de verdieping) levert mij een zicht op een dak van een schuur dat bedekt is met naar beneden gevallen wasknijpers en kousen.. Ik vraag mij nog steeds af wat ik zou moeten doen als ik per ongeluk iets laat vallen. Moet ik aanbellen op de eerste verdieping? Of moet ik de rest van mijn verblijf naar beneden staren met het zicht op mijn verloren kledingstuk? :(
 |
| Mama haar wasmachine-bijsluiter |
Het was een maand van administratieve rompslomp, een maand van verkenning door een compleet onbekende stad, een maand van veel nieuwe vrienden leren kennen, een maand vol lange Spaanse gesprekken zodat ik bijgevolg mijn Engels jammer genoeg iets te veel verwaarloos.. Maar het was vooral een maand waarin ik een enorm grote stap heb durven zetten. Studeren in het buitenland garandeert je lef en moed, maar bovenal veel ervaring.
Ik zal u nog eens heel blij maken: ik ga mijn brief deze middag gaan posten! :)
BeantwoordenVerwijderenEn ik ben ervan overtuigd dat de ervaringen die je daar opdoet en alle plezierige uitstapjes en ontdekkingen die je maakt veel groter zullen zijn dan het klein beetje heimwee dat je hebt naar België en ons. Binnen een maand komen we u trouwens 5 dagen vergezellen, 1 maand, dat is niets, dat heb je nu zelf ondervonden. ;)
Ik had het toch gezegd :) Je zult meer traantjes laten als je terug moet naar België dan als je vertrokken bent, je zult zien :) (je lieve nicht spreekt uit ervaring). En wat is 'preus'? 'k Ga hier ook nog West-Vlaams leren door je blog, me dunkt! En als het hier regent en de verveling toeslaat, laat ik de creaties van de kinderen de vrije loop en krijg je ook een briefje in je bus... Liefs! x
BeantwoordenVerwijderen