Waar Het Hart Van Vol Is: De streek van 'de schone wolken'..

"Doe maar al je lichten uit ;) ", zegt mama 5 minuten voor aankomst aan mijn kot op Skype. Je ziet het, die multimedia zorgt ervoor dat je nergens tijd mee verliest! Deze keer niet zo'n emotioneel weerzien (enkel de hond was behoorlijk sprakeloos), want mijn bezoek was doodmoe van...een hele dag in de auto te zitten! Dat zal wel als je zo'n 1467 km achter de rug hebt. In tegenstelling tot mijn gezinsleden heb ik wel enorm genoten van de korte rit naar ons landelijk logement in Santibañez de Valcorba, want voor mij was het bijna 2 maand geleden dat ik nog eens rondgereden werd! :) Het zijn die kleine dingen die een erasmus student moet missen hé..

Om 12u 's nachts werd er nog gekookt in onze 'Casa Rural'- want zo werd ons gezellig logement gedoopt- maar dat is naar Spaanse normen niet zo abnormaal. En ik moet toegeven, uiteraard heb ik Pat zijn kookkunsten gemist! Vervolgens, naar familiale gewoonte, bespraken we aan tafel wat er de volgende dagen op de planning staat met als resultaat:

Donderdag bezoeken we het kasteel van Peñafiel en Valladolid
Vrijdag gaan we naar het kasteel van Coca en bezoeken we Segovia
Zaterdag houden we vrij voor een bezoek aan Salamanca

De gezinsleden hun ondervindingen met Spanje waren laat ik maar zeggen verrassend.. Pat was gedesillusioneerd na zijn eerste kennismaking met de musea en restaurants, want ook al zie je op iedere straat een hond, deze worden jammer genoeg niet overal met open armen ontvangen. Arme Munt, door iedere Spanjaard geadoreerd, maar nergens welkom. Heleen, die dacht dat ze hier eens goed zou kunnen eten, was telkens weer ontgoocheld door de Spaanse keuken. Maar de streek is dan weer gekend om zijn wijn en niet om zijn gastronomie. En ons mama, die nooit een meter van haar blackberry weg te slaan is, liep de hele dagen foto's te trekken van 'de schone wolken' in de hoop dat er toch één goeie foto bij zat om op haar achtergrond te zetten. Ondanks haar uitspraak "zo'n schone wolken dat er hier zijn!", heeft ze toch gekozen voor een foto van mijn zus en mij om de komende maanden naar te kijken.. :) En mijn ondervindingen met mijn bezoek? Ik voel mij uiteraard vereerd dat mijn gezin er 1467 km voor over had om mij te kunnen zien; ik weet terug hoe het voelt om lieflijke knuffels van de mama te krijgen; ik herinner mij terug wat stress precies inhoudt, want dat hebben ze zeker niet achtergelaten in België en ik vond het gezellig om tegen iemand aan te kruipen voor het warme haardvuur. Kortom, een onvergetelijke 3-daagse met la familia!

Geschenkje bij aankomst.. Het was Halloween after all!

DAG 1: Pat voor een bodega (wijnkelder) in Peñafiel

DAG 1: Castillo de Pañafiel

DAG 1: Plaza Mayor - Valladolid

DAG 1: Plaza Mayor - Valladolid: La familia!

DAG 1: Uiteraard mochten we dit niet overslaan! Lekkere wijn voor maar 1 euro in Guijuelito! :) Wij content! (Bon, ik toch want ik ben de enige die lacht op deze foto..)