Ik had het even over het hoofd gezien, maar gisteren zat ik precies 4 maanden in Valladolid, en hoo, wat zal ik niet snel de dag vergeten dat ik samen met Simon voor het eerst mijn plan moest trekken in een volkomen onbekende stad, met ons toenmalig gebrekkig Spaans (toch dat van mij in ieder geval).
Maar 4 maanden en 2 nieuwe kotgenotes later stel ik het nog steeds prima in de Calle del Doctor Fleming, waar er momenteel door de drie meisjes flink gestudeerd wordt.
Ik weet niet of het u ook al opgevallen is, maar de 10de van de volgende maand zal ik helaas niets meer posten op deze blog, want dan zit mijn erasmus avontuur er al lang op en zit ik waarschijnlijk ofwel in Praag met de vriendinnen, ofwel druk in de weer om mijn kot in Gent terug leefbaar te maken. Wat gaat de tijd toch snel! 30 januari zet ik terug voet op Vlaamstalig gebied (theoretisch gezien eerst Franstalig..) en komt er een einde aan het communiceren via blog, skype, face time, facebook enzovoort.
Kort samengevat, de 4 maanden Valladolid waren zeker mijn bloed, zweet en tranen waardig (ik mag niet overdrijven.. de administratie en gesleur met de valiezen viel after all nog mee)!! Natuurlijk met ups en downs, zoals iedere student dat heeft als hij te lang van huis weg is of geconfronteerd wordt met ldvd, maar ik zal mijn keuze om op erasmus te gaan maar recapituleren zoals mijn Franse "muze" ooit zong:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten